Sponsor

Çim Alan Tesisi ve Çim Ekiminin Püf Noktaları

0

Çim Toprağının Hazırlanması:

Çim alan tesisinde ön   hazırlık olarak toprak gevşetilip ıslah edilmeli, diğer bitkiler dede olduğu gibi köklerin kolayca işleyebileceği ve besin maddesi bulabileceği uygun bir toprak oluşturulmalıdır. Alt tabakaları işlenip kabartılmış topraklara ekilen çim bitkileri normal gelişemez ve uzun ömürlü olamazlar.

Derin toprak işlemesinin gerekli olduğu hallerde toprağın alt katları işlenirken, üst tabakanın toprağı ile karıştırılmamalıdır. Üst tabaka mikroorganizma faaliyeti olan olgun bir topraktır. Alt toprak ham toprak olup üst toprak alt toprakla karıştırılacak olursa, ekilen tohumlar normal çimlenemeyeceği gibi normal bir gelişme de gösteremezler. Bunun için toprak işlemesine başlamadan önce 15-20 cm kalınlığındaki üst toprak sıyrılıp bir yere yığılmalıdır. Bu işlem eğer arsada inşaat yapılacaksa inşaata başlamadan önce yapılmalıdır. Bu arada toprak, taş ve kök gibi maddelerden temizlenir. Bu çalışmalar için en müsait zaman ağır topraklarda sonbahar, diğer topraklarda ise ilkbahardır.

Toprak sahanın büyüklüğüne göre belle, pullukla veya saha büyükse makine ile ve tavında işlenmelidir.

Alt toprağın su geçirgenliği de çok önemlidir. Eğer su geçirmiyorsa veya çok yavaş geçiriyorsa verilen su toprakta birikeceğinden kökler havasızlıktan boğulurlar. Bu tip topraklarda yer yer derince çukurlar açılarak içi çakıl, kum veya kiremit parçaları ile doldurulup fazla suyun drene edilmesi şarttır.

Eğer alt toprak asit karakterde ise, kireçlemek suretiyle asitliği giderilir. Toprak laboratuarında bu durum tespit ettirilerek genel olarak derecede asitlik gösteren topraklarda 100 m² ye 30-40 kg. kireç tavsiye edilir.

Alt toprağın kabartılma, düzeltilme, kireçlenme ve gübrelenme işleri bittikten sonra üst toprak getirilip 15-20 cm. kalınlıkta yayılır. Eğer üst toprak muhafaza edilmemişse başka bir yerden getirilecek bahçe toprağı serilmelidir. Üst toprak kumlu ise, bunun organik maddesini artırmak ve fiziksel yapısını düzeltmek için toprak yayılmadan önce yanmış ve elenmiş ahır gübresi, çürümüş bitki artıklarından ibaret olan komposto toprağı karıştırılmalıdır.

Genel olarak 100 m² sahaya 1.5 -3 m² yanmış ahır gübresi, çürümüş komposto veya organik toprak ilavesi tavsiye edilmektedir. Kumlu topraklar fiziksel karakterini değiştirmek için tın ve kil karıştırılır. Karışım homojen olmalıdır. Aksi halde kumlu, çakıllı yerlerde kılcal borular teşekkül edemez ve topraktaki su organik maddece zengin yerlerde fazla su tuttuğu için oksijen azlığından bitki köklerinin ölmesine sebep olur.

Çok fakir topraklarda zaman müsait olduğu takdirde besin değerini artırma bakımından yeşil gübre bitkileri kullanılabilir. Çim alan tesisi edilecek arazinin toprağı ağır killi ise bu gibi topraklara kum ve benzeri maddeler ilave edilerek kısa zamanda sıkışmaları önlenmiş olur. ( Sıkışan topraklarda su ve hava geçirgenliğinin azaldığı ve bitkilerin gelişemediği tespit edilmiştir. ) % 40-50 kum, %30 kil, %20-30 tın tavsiye edilebilir.

Çim toprağının ekime hazırlanması için üst toprak tırmıkla düzeltilir, gerekiyorsa ahır ve kimyevi gübre ile gübrelenir ve tırmıkla hafifçe toprağa karıştırılır. Kimyevi gübre denince Azot, Fosfor ve Potasyum elementlerini ihtiva eden gübreler anlaşılır. Bu çeşit gübreler üç sayı ile ifade edilir. Mesela 5-10-15 gibi. Bu % 5 N,   %10 P,    %5 K   ihtiva eden gübredir.

Islah edilmiş, besince takviye görmüş olan toprak ekime geçmeden evvel merdanelenerek pekiştirilmelidir. Aksi halde ekim anında meydana gelecek ayak izleri çöküntüleri sahayı gayrı muntazam hale sokar ve homojen ekim bakımından da bu önemlidir.

1. Çim Alan Tesisinde Gerekli Toprak Özellikleri:

Bitkilerin yetişebilmesi için mutlak gerekli olan toprak, çeşitli maddeler içerir. Fiziksel, kimyasal ve biyolojik faktörlerin etkisiyle ana kayanın karakterini taşır.

Toprak; su, hava, organik ve mineral maddeler içerir. Bu maddelerin özellikleri hava ve suyun oranı, toprak tipini ortaya koyar. Bitkilerin gelişme olanağı bulduğu ve köklerin yayıldığı üst toprak tipinin tespiti bitkilendirme çalışmalarındaki ilk adımlardan biridir. Üst toprağın derinliği 10 cm ile 1,5 m arasında değişir. Toprağın pH’sı ise onun asitlik yada alkalilik derecesini gösterir.

pH  0 – Tam asidik
pH  5 – Az asidik
pH  7 – Nötr
pH  9 – Az alkali
pH  14 – Tam alkali

Bazı koşullarda toprağın durumu belirli bir sınır içerisinde değiştirilebilir ve iyileştirilebilir. Ağır killi topraklara ise, organik gübre ilavesiyle; asit topraklara pH’yı yükseltmek için kireç ilavesiyle, iyileştirme çalışmalarına gidilebilir.

Kötü drenajın düzeltilmesi de bir ıslah çalışmasıdır.

Gübreleme ise; bitkinin başarılı bir şekilde yetişebilmesi için 3 ana besin maddesi olan nitrojen, fosfat ve potasyum yetersizliği sonucunda organik ve kimyasal gübrelerle yapılabilir. Bu da bir iyileştirme çalışmasıdır.

2. Çim Alan Tesisinde Toprağın Hazırlanması:

Toprak hazırlığı genelde, kısaca;

  1. Toprağı en iyi fiziksel duruma getirmek,
  2. Gübreyi toprakla karıştırmak,
  3. Yeni kökleri kolaylıkla besin maddesi ve su tutabilmesi için toprak tekstürünün ıslah edilmesi,
  4. Kışın toprak drenajını sağlamak, yazın ise yer altındaki suyun yukarıya çekilmesini kolaylaştırmak amacıyla yapılır.

Çim alan tesisinde de toprak hazırlığı büyük önem taşımaktadır. Çim alan oluşumundaki en önemli konu toprağın 15-20 cm’lik tabaka, iyi geçirgen olmalı, su tutmalı ve ağır toprak olmamalıdır. Çim çok yıllıktır, yaklaşık 10 yılın üstünde yaşayabilir. Bu nedenle çim toprağı, 10 yıldan fazla çimlere optimum yaşam koşullarını sağlamalıdır.

Çim alan tesisi için ideal toprak strüktürü şu oranlarda olmalıdır;
% 50  Sağlam geçirgen malzeme
% 25   Yeterli su tutmayı sağlayacak gözenekli malzeme,
% 25    Havalanmayı sağlayacak yapıda malzemeden oluşmalıdır.

Sağlam  materyal, çakıl, kum, kil, tınlı yaprak çürüntüsünden oluşmalıdır. Bunlar birbirleriyle iyi karışmalıdır. Tanecikler arası boşluklar, gözenek hacimlerinden meydana gelir. Tanelerin büyüklüğü ve bu gözenek hacimlerinin büyümesine neden olur.

Saf kumda tam tersi olarak su birikimi az, ancak hava boldur.

Ağır toprak, toprak ziraatın de yıllık sürümle gevşetilir ve havalandırılır. Ancak çimin devamlı oluşumu buna olanak vermez. Çim toprağı zamanla sertleşir, sıkışır. Bir araştırmaya göre; gözenek hacmi zamanla %20’nin altına düşer. Hava gözenek hacmi, %13’ün altına düştüğünde gelişme durur.

Çim alan tesisi için ucuz ve sağlam materyal kumdur. İyi büyüme iri taneli kum ve çakıl’da olmaktadır. Yani materyal olarak perlit sunulmaktadır. Perlit doğal bir üründür. Tamamıyla steril ve kimyevi serbest ve ikincil etkisi vardır. Kum gibi toprak yapısını düzeltmektedir. İlaveten de su yapısını düzeltir.

Hazırlık çalışmalarında drenaj sorunu önemli bir konudur. Drenaj sorunu halledilmediğinde çim alan ıslak hale gelebilir ve kışın kullanılamaz durumda olabilir. Planlamada, %3’lük bir eğilim gerekmektedir. Hafif meyilli alanlarda çim sahaların bakımı, korunması kolaydır ancak meyilin çok fazla olduğu durumlarda teraslar yapmak gerekir.

  • Kumlu hafif toprakların iyileştirilmesinde (kurak yada eğimli alanlarda yaprak çürüntüsü gibi organik materyal, bahçe kompostu veya iyi çürümüş gübre (4-6 kg/m²) hesabıyla kullanılabilir.
  • Killi topraklarda yüzey drenajını sağlamak su birikmelerini önlemek için toprağın 15 cm’lik üst kısmına 8 kg / m² hesabıyla kum katılabilir.
  • Toprak asidik karakterdeyse toprak kazılarak havalandırıldıktan sonra kireç ilave edilebilir. Asit topraklarda ve pH’nın 5’in altında olduğu topraklarda çim bitkileri iyi gelişir. Kireç ilave etmek gerekmez. Fazla kireçleme çim bitkilerini kaba gelişmesine, otlanmaya ve böceklenmeye neden olur.

İyi bir çim alanı oluşturabilmek için toprağı sürüp, bir sene süreyle dinlendirmek gerekir. Eğer dinlendirmek için yeterli zaman yoksa, ekim yapılacak alan en azından sonbahardan, ilkbahar dönemine kadar hazırlanmalıdır. Yabancı otlar ve böceklerin öldürülmesi için çapalamak ya da ilaç kullanmak mümkündür.

Ana toprak yapısı yalnız karakteristik olmamalı, bitkilenmeye de olanak vermelidir. Özellikle bazı karakteristik kuvvetli bakteriler yaşamalıdır. Ana toprak da canlıdır. 1 gr ana toprakta 2-600 milyon bakteri vardır. Bakterisiz bir ana toprak steril kum kadar cansızdır. Kumdan farkı sadece daha iyi su tutma yeteneğine sahip olmasıdır. Esas itibariyle ana toprak kuru işlenmelidir. Çünkü ıslanan toprak ağırlaşır, basınç artar ve kalınlaşır.

İdeal çim toprağı sadece teorik olarak elde edilebilir. Drenaj sağlayabilmek için 10-15 cm çakıldan oluşmuş filtre katmanı, ana toprağın 10 cm’lik kısmına takviye edilmelidir.

Çim alan tesisinden 1-2 hafta sonra 15 cm’lik üst toprakta 100-140 g/ m² hesabıyla gübre kullanılabilir. Çim alanlar için tavsiye edilen minimum üst toprak derinliği 75-100 mm’dir. Üst toprak getirildikten sonra yüzey, ekime hazırlanmak üzere işlenir.

Çim Alan Tesisi

Çim Ekim Tekniği

Çim alanların oluşturulmasında ekim, dikim veya stolonlarla yapılan vejetatif üretimden hangisinin tercih edileceği çim alanın oluşturulma amacına, oluşum süresine ve kullanılacak çim türü veya türlerinin üretme karakterine bağlıdır.

Çim tohumlarının bazıları ışıkta çimlenir. Diğerlerinde ise tohuma verilecek derinlik, tohumun büyüklüğüne göre 0,3 ve 1,5 cm arasında değişir. Diğer taraftan gayet ince olan bazı çim tohumlarının ( Agrostis ve poa tohumlarının) özellikle geniş alanlarda 0,3 cm’lik elenmiş kompost toprağın tabakası ile örtülmesi ise pratikte hemen hemen olası değildir. Tohumların toprakla örtülmesine gerek yoktur. Sadece festuca türleri ve Lolium tohumları ile çalışıyorsa tohumların üzeri hafifçe örtülebilir.

Çim Alan Tesisi İşlemleri:

  1. Yeşil alan projesinde çim alanı olarak belirtilen kısımların sulama, drenaj işlerinin etüdü ve önce bunlara ilişkin gerekli çalışmaların bitirilmesi gerekir.
  2. Çim alan tesisi edilecek alandaki mevcut her türlü inşaat artığının, taş molozunun s. alandan uzaklaştırılması ve toprağın kaba tesviyesi yapılmalıdır.
  3. Toprağın kaba işlemesi ve alandaki mevcut yabani otların buradan uzaklaştırılması. Toprak yüzeyinden, 5 cm derinliğe kadar olan kısımdaki taş ve çakılların uzaklaştırılması lazımdır.
  4. Uzun süre toprak iyileştirilmesine olanak olduğu durumlarda, toprağa yeşil gübre verilmesi ve yeşil gübreyi oluşturan bitkilerin çiçeklenme devresinde toprağa gömülüp, yazın yabani ot savaşına devam edilmelidir.
  5. Toprak organik ve kimyevi gübrelerle gübrelenir.
  6. Toprak yüzeysel olarak (10-15 cm derinlikte) işlenir,
  7. Toprağın ince yüzey tesviyesi yapılır,
  8. Toprak sıkıştırılır ve sonra yüzeysel olarak (1 cm derinliğinde işlenecek şekilde) tırmıktan geçirilmelidir,
  9. Son olarak da ekim, dikim veya vejetatif yolla çim alanlar oluşturulur.

Ekime uygun bir alanda önce mevcut toprak ve iklim koşulları ile çim alanın kuruluş amacına göre çim karışımı belirlenir.

1 m2ye Kaç Gram Çim Tohumu Atılmalı

Karışım saptandıktan sonra, çim alan tesisi istenen alanda m²’ye ekilecek tohum miktarı belirlenir. m²’ye ekilecek çim tohumu miktarının tespitinde şunlara dikkat edilir:

  1. Toprak ve iklim şartları,
  2. Ekim mevsimi,
  3. Çim alan tesisi amacı,
  4. Karışımdaki çim türleri ve bunların 1.000 tane ağırlığı
  5. Tohumun kullanma kabiliyeti
  6. Bakım olanakları.

Ekimin poa ve agrostis gibi ince taneli çim tohumları ile yapıldığı hallerde m² başına 20-25 gr tohum yeterli olduğu halde Karışımda Lolium perene gibi iri taneli tohumların bulunduğu ve böyle çim türlerinin karışıma katılma payı yüksek olduğu hallerde, m² başına kullanılacak tohum miktarının ağırlığı artırılır. Genelde m² alana atılacak tohum 40 gr’ı geçmemelidir. Ancak sergi yerlerinde tesis edilen çim alanların biran önce örtülmesini sağlamak amacıyla m² başına verilecek en fazla tohum miktarı 50 gr’dan fazla olmamalıdır.

Çim tohumlarının ekimi için en uygun mevsim sonbahar ve ilkbahardır. Çim tohumunun çimlenebilmesi için en az ısı 5-8 ºC’dir. Genç fidelerin; ilkbahar ekimlerinde kuraklıktan sonbahar ekimlerinde ise, dondan korunmasına dikkat edilmeli ve ekim buna göre ayarlanmalıdır. Sonbahar ekimi doğu ve iç Anadolu gibi soğuk iklimli bölgelerde Ağustos sonu ve Eylül ayı içerisinde Ege, Akdeniz ve Marmara gibi ılıman yerlerde, Eylül ve Ekim ayı içerisinde yapılır. İlkbahar ekimi Ege ve Akdeniz’de marttan itibaren, Marmara ve Batı Karadeniz’de Nisan başında, Doğu Anadolu bölgesinde Nisan sonu Mayıs başından itibaren; Kuzeydoğu Anadolu bölgesinde Nisan ortasından itibaren yapılır.

Yazın ekimlerde daha geç çimlenen ve başlangıçta yavaş gelişen çim türlerinin güneşten korunması için karışımlarda asgari %25-30 Lolium perene bulunmalıdır.

Yazın genç bitkilerde yanmaların önüne geçmek için sonbahar ekimi, ilkbahar ekimine tercih edilir.

Tesis edilecek alanda toprak ıslahı tamamlandıktan, toprağın ince tesviyesi yapıldıktan ve üzerinden baskı tahtaları ya da silindir geçirildikten sonra ekime geçilebilir. Ekimden önce üzerinde durulacak önemli noktalardan biri, özellikle gevşek geçirgen olan ve ahır gübresi ile gübrelenmiş bulunan toprakların iyice oturup oturmadığını, topuksuz ayakkabı ile basıldığında toprakta derin iz bırakıp bırakmadığını kontrol etmektir. Toprak oturmamış ise ekim alanı tekrar silindirlenir.

Ekim rüzgarsız olan ve fazla güneşli olmayan havalarda toprağın ıslak olmadığı durumlarda yapılır. Toprağın çok kuru olduğu hallerde, ekim yapılmadan 1-2 gün önce toprak nemli duruma getirilmelidir. Toprak çok hafif nemli iken yüzeysel olarak tırmıklandıktan ve üzerinden hafifçe silindir geçirildikten sonra ekim yapılmalıdır.

Tohumun homojen şekilde ekilebilmesi için özellikle geniş alanlarda yapılacak ekimlerde, alanın 2-3 m genişliğinde şeritlere veya karelere bölünmesi gerekir. İnce taneli tohumlar dişli kuru kum ile karıştırılarak serpilmelidir. Tohumlar elde az miktarda bulundurularak serpilir. Bugün ise homojen dağıtım yapan makineler kullanılmaktadır.

Ekime hazırlanmış alanda, gerek ekim sırasında ve gerekse ekimden sonra yüzeyde çukurlukların meydana gelmesine engel olmak için dikim yapan kimsenin topuksuz ayakkabı giymesi gerekir. Tohumların ½-1 cm toprağa gömülmesini sağlamak üzere, saha önce hafifçe tırmıklanır. Sonra alan üzerinden 50 kg ağırlığında ve 40-50 cm çapında silindir geçirilir.

Homojen bir şekilde alana dağıtılmış olan toprakların çimleninceye kadar aynı durumda korunması ise, ancak suyu ince zerreler halinde dağıldığı yağmurlama ile mümkündür.

Yeni tesis edilmiş çim alanlarda diğer önemli bakım tedbirleri ise, ekimden 4-5 hafta sonra kuru hava şartlarında yapılan silindirleme ve çimlerin 6-8 cm boya ulaştıklarında uygulanan ilk biçimdir.

İyi sulanan alanlarda tohumlar, sonbahar ekiminde 7-10 gün içerisinde ilkbahar ekiminde 14-21 gün içerisinde çimlenirler. Diğer taraftan iri taneli çim tohumları, genellikle ince tanelilere göre daha erken çimlenirler.

Sonbaharda tesis edilmiş olan çim alanlarda kışın don zararlarının söz konusu olduğu iklim bölgelerinde, Aralık ortası veya Ocak başından, Şubat başı veya ortasına kadar kalmak üzere ½ cm’lik bir tabaka halinde elenmiş, iyi çürümüş yaprak (100 m²’ye 2 m³) serilmelidir.

Çim Ekiminin Püf Noktaları

Çim Bitkisinde Aranacak Özellikler

Çim alanların tesisinde kullanılacak çimlerde aranacak özellikler çeşitli olup, bunların başlıcalarını şu şekilde sıralayabiliriz.

  1. Renk: Çim bitkilerinde aranan en uygun renk, taze yeşildir. Bu rengin yaz kış sağlanabilmesi tür ve çeşit seçiminde önemli rol oynar.
  2. Gençlik Devrelerinde Süratli, Daha Sonra Yavaş Gelişme: Çim bitkilerinin, çimlenmeden sonraki devrede ortaya çıkacak uygun olmayan çevre koşullarından fazla zarar görmemesi ve kısa sürede alanı kaplaması için gençlik devrelerinde hızlı gelişmeleri istenir. Daha sonraki zaman içerisinde de sık biçime neden olmaması topraktan fazla besin maddesi harcamaması için fazla yapraklanması ve boylanması istenmez.
  3. Kuraklığa Dayanıklılık: Seçilecek çim tür ve çeşitlerinde, bu özellik su harcamaları yönünden önemlidir. Fazla su kaybını önlemek amacıyla sulama aralıklarını 2-3 günde bir yerine, her gün aynı miktar suyun 1/2 veya 1/3’ünü vermek daha uygundur. Çünkü çim bitkilerinde kökler 15-20 cm’den daha aşağıya inmez.
  4. Basılmaya Daynıklılık (Rjenerasyon Yeteneği):Özellikle spor ve oyun alanlarında bu özelliği gösteren tür ve çeşidi seçmek gerekir. Bu özellik, böyle alanlarda çim alan tesisi sırasında birinci derecede göz önünde bulundurulmalıdır.
  5. Uzun Ömürlülük: Uzun ömürlülük, uygun bakım önlemlerinden başka çim tür veya çeşidinin rejenerasyon yeteneği (kendini yenileme) ile yakından ilgilidir. Çim alan tesisi ve bakım masrafları fazla olduğu için seçilecek tür ve çeşitlerin uzun ömürlü olması ekonomik yönden istenilen bir özelliktir.
  6. Sık Biçime Dayanıklılık: Çim alanların halı görünümünde olması sık sık biçilmekle sağlanır. Sık biçim ise bazı türlere zarar verir. Bu nedenle seçilecek tür ve çeşitlerin sık biçime gelmesi, üzerinde gezinilen ve oynanan spor oyun alanlarında aranılan özelliktir.
  7. Toprak Üzerine Yayılma: Çim bitkilerinin bazıları sadece yukarı ve yanlara doğru geliştiği halde bir kısmı sadece yanlara doğru gelişir. Oluşturduğu yan sürgünler ya da stolonlar ile toprağa tutunarak kök verirler. Ayrıca üst çimler toprak üzerine yayılarak yukarı ve yanlara doğru geliştiklerinden, çim alanlarda daha sık ve daha homojen bir örtü oluşumuna olanak sağlarlar.
  8. Kuvvetli Kök Gelişmesi: Çim bitkilerinin genellikle yüzlek kök oluşturmaları tesis sırasında toprak işlemesinin derin yapılmasına gerek olmaması ve aynı zamanda sulamanın sadece bu yüzlek yayılma horizonunda yapılması dolayısı ile çok uygun bir özelliktir.
  9. İnce Tekstüre Sahip Olma: Halı çimlerin oluşumunda, ince tekstürlü, ince, dar ve narin yapraklı çimler kullanılmalıdır. Kalın yapraklı ve kaba görünüşlü çim bitkileri şehir için park ve bahçelerinde, yerleşim ve spor alanlarında kullanılmayan türlerdir.
  10. Hastalıklara Dayanıklılık: Çim bitkilerinin bir kısmı hastalıklara karşı gayet dayanıklıdır. Böyle bitkilerle çalışılması uzun ömürlü ve güzel görünümlü bir çim alanı tesisinde aranan bir özelliktir.

ÇİM ALAN PLANLAMASINDA, ÇİM ALANLARIN OLUŞTURULMASINDA DİKKATE ALINACAK ÖZELLİKLER

  1. Özel amaçlı çim alanlar hariç, (spor alanları, meyilli alanlar v.b.) alanda mekan etkisini artırmak, göze daha güzel bir görünüm sağlamak amacıyla, geniş çim alanlarında yumuşak tepecikler oluşturulması daha uygun olur. Ancak bu tepecikler mekan ile biçim yapılması halinde çalışmayı güçleştirmeyecek bir yüzey oluşturmalıdır.
  2. Çim alanların yüzey oluşturma etkisini ortadan kaldırmamak, bakım işlerini güçleştirmemek için bu alanlarda fazla sayıda ağaç, ağaççık bulundurulmamalı ve aşırıya kaçan yumuşak çizgilerle sınırlandırılmamalıdır.
  3. Çim alanlarda bulunan ağaççık ve çalıların özellikle genç devrelerinde kök boğazına kadar çimle örtülmemesi gerekir. Çünkü, bu durumda su köklere kadar inemez ve havalandırma gerektiği kadar sağlanamaz. Aynı zamanda çimlerin bakımında kolaylık sağlanması açısından da, ağaççık ve çalıların kök boğazına kadar çimlendirilmesi sakıncalıdır.
  4. Çim alanların görsel özelliğini, insana huzur verici yüzey etkisini ortadan kaldırmamak için, ağaç ya da ağaççıklar ile çim alan kenarlarında, yumuşak düzgün olmayan bir sınır oluşturmak gerekir.
  5. Ağaç altlarında çim alanlar oluşturmak istenirse, alt dalların budanarak çimin güneş ışığından yararlanması sağlanmalıdır.
  6. çim alanlarda beton plaka veya taş yollar söz konusu olduğu zaman, bunların etkin yapılmadan önce alana getirilmemeleri gerekir. Çim alanlarda oluşturulacak gezinti yollarında kullanılacak adım taşlarının birbirinden uzaklığı, ortadan ortaya 60 cm olmalıdır.
  7. Çim alanların oluşumunda, kültür toprağı tabakası 15-20 cm olmalıdır. Bu tabakada yapılan toprak işlemesi ile gevşetilen toprağın ileride yaklaşık 3 cm oturacağı, özellikle yol kenarının ya da plaka taş döşenmiş bahçe kısımlarının çim alanlar ile sınır teşkil ettiği yerlerde, daima göz önünde bulundurulmalıdır. Prensip olarak çim alanlar, yollardan 3-4 cm yüksekte bulunurlar. Havuz kenarlarında ise döşeme taş ve çim yüzeyi genellikle aynı yükseklikte tutulur.

Konu ile ilgili yazılmış bir diğer yazımız “Çim alanlar hakkında herşey“i okumak için tıklayınız.

FavoriteLoadingFavorilere Ekle

Kaynak 1

Yeni yazılarımızın cihazınıza anlık bildirim olarak gelmesini ister misiniz? Bildirimlere Abone olun.

Cevap Ver

Yorumlarınızı Merak Ediyoruz.